zaterdag 5 september 2009
Zilver!
Was een super mooie race, konden de eerste 1000 meter goed bijblijven (lagen zelfs 1e), maar de Polen waren gewoon heel erg sterk! Wij gaan aan de Piwo's en tot snel!
Op naar de medaille
Zoals jullie inmiddels wel hebben begrepen hebben we de herkansing ruim gewonnen.
De start ging nu al heel wat beter (lees: geen rare bliepjes en piepjes) en na 500 meter lagen we daardoor voor. Toen nog even ter demonstratie een eindsprintje geoefend op de 1500 meter en de overwinning was binnen met een tijd van 6.59. Er staat inderdaad een aardig windje mee, dus vandaar de snelle tijden maar ook moeilijk roeien.
Inmiddels zijn we ook al aardig aan het integreren met de andere Nederlandse roeiers. Gisteravond zijn we ter voorbereiding voor de race van vandaag gaan pasta eten met de zwaren acht van Vidar. Eens een keer iets anders dan zure kool, gebakken kool, kool pannenkoeken, enz. De pasta spinazie en tagiatelli waren erg lekker.
Na een heerlijke nachtrust vannacht en een paar potjes (boeren)bridge vanochtend zijn we er helemaal klaar voor. Het weer is iets minder geworden de afgelopen dagen. De wind is een klein beetje gedraaid, maar nog steeds schuin mee. Vanmiddag om 15.15 uur is het dan zover. Baan 2 naast Cardiff en Dunham, de twee Engelse ploegen in de finale. We gaan er voor!
De start ging nu al heel wat beter (lees: geen rare bliepjes en piepjes) en na 500 meter lagen we daardoor voor. Toen nog even ter demonstratie een eindsprintje geoefend op de 1500 meter en de overwinning was binnen met een tijd van 6.59. Er staat inderdaad een aardig windje mee, dus vandaar de snelle tijden maar ook moeilijk roeien.
Inmiddels zijn we ook al aardig aan het integreren met de andere Nederlandse roeiers. Gisteravond zijn we ter voorbereiding voor de race van vandaag gaan pasta eten met de zwaren acht van Vidar. Eens een keer iets anders dan zure kool, gebakken kool, kool pannenkoeken, enz. De pasta spinazie en tagiatelli waren erg lekker.
Na een heerlijke nachtrust vannacht en een paar potjes (boeren)bridge vanochtend zijn we er helemaal klaar voor. Het weer is iets minder geworden de afgelopen dagen. De wind is een klein beetje gedraaid, maar nog steeds schuin mee. Vanmiddag om 15.15 uur is het dan zover. Baan 2 naast Cardiff en Dunham, de twee Engelse ploegen in de finale. We gaan er voor!
donderdag 3 september 2009
De echo...
Het weerbericht van woensdag gaf aan dat het flinke wind tegen met behoorlijke regen zou worden in onze voorwedstrijd. Gelukkig konden wij ons hier dus op voorbereiden. Wonder boven wonder stonden we op met een lekker zonnetje, windje mee (weliswaar windkracht 5), maar geen regen!
Rond 13.30 uur nog even een pastasalade met gehaktbal scoren op de baan en de eerste races gezien: zeer snelle tijden! 15.30 uur bij de boot, palen gesteld, zenuwen op een schaal van 0-10: dikke 8! Na nog een paar minuten zenuwachtig ijsberen bij de boot en een paar tripjes naar het toilet gingen we rond 15.45 uur het water op. Zenuwen werden omgezet in goed roeien ondanks de harde wind tegen met oproeien: we waren er klaar voor!!! Voor de zekerheid de race voor ons gekeken naar de startprocedure, gelukkig precies hetzelfde als in Amsterdam. Lang leve de FISU!
Toen was het onze beurt. Met 2 Poolse ploegen als tegenstander, die beide best groot waren inclusief een 'world rowing' sticker op de boot, toch wel erg spannend. Zenuwen waren weer terug op 8, bijna 9. Laatste peptalk en we gingen ze een poepie laten ruiken. Dan even de schets van de start:
Attention
-green light- incl. 'piep'
piep, piep, piep
Hmmm...valse start? Laat maar lopen! He, de rest roeit door, hmmm..kamprechter zegt ook dat we door moeten roeien, huh? Poolse ploeg laat ook lopen...nja...pak maar op, achter de nummer 1 aan! Na deze start kwamen we niet meer in een goede baanhaal, te gehaast, te veel stress terwijl de nummer 1 op de 1500m. pas licht trok...dlj@?DBLTR^%FDBN over de finish, toch maar vragen naar die start...
Het antwoord: het was een echo
(tuurlijk op open water a la de Kagerplassen)
Goed, morgen herkansingen...we waren overall wel gewoon 2e (andere heat was ruim 15s. langzamer)
PS. Marie-Anne (lichte skiffeuse Njord) heeft haar heat gewonnen en heeft zaterdag direct finale!
Rond 13.30 uur nog even een pastasalade met gehaktbal scoren op de baan en de eerste races gezien: zeer snelle tijden! 15.30 uur bij de boot, palen gesteld, zenuwen op een schaal van 0-10: dikke 8! Na nog een paar minuten zenuwachtig ijsberen bij de boot en een paar tripjes naar het toilet gingen we rond 15.45 uur het water op. Zenuwen werden omgezet in goed roeien ondanks de harde wind tegen met oproeien: we waren er klaar voor!!! Voor de zekerheid de race voor ons gekeken naar de startprocedure, gelukkig precies hetzelfde als in Amsterdam. Lang leve de FISU!
Toen was het onze beurt. Met 2 Poolse ploegen als tegenstander, die beide best groot waren inclusief een 'world rowing' sticker op de boot, toch wel erg spannend. Zenuwen waren weer terug op 8, bijna 9. Laatste peptalk en we gingen ze een poepie laten ruiken. Dan even de schets van de start:
Attention
-green light- incl. 'piep'
piep, piep, piep
Hmmm...valse start? Laat maar lopen! He, de rest roeit door, hmmm..kamprechter zegt ook dat we door moeten roeien, huh? Poolse ploeg laat ook lopen...nja...pak maar op, achter de nummer 1 aan! Na deze start kwamen we niet meer in een goede baanhaal, te gehaast, te veel stress terwijl de nummer 1 op de 1500m. pas licht trok...dlj@?DBLTR^%FDBN over de finish, toch maar vragen naar die start...
Het antwoord: het was een echo
(tuurlijk op open water a la de Kagerplassen)
Goed, morgen herkansingen...we waren overall wel gewoon 2e (andere heat was ruim 15s. langzamer)
PS. Marie-Anne (lichte skiffeuse Njord) heeft haar heat gewonnen en heeft zaterdag direct finale!
Ons eigen kleine Hilton
Hebben jullie wel eens een blog geschreven vanuit je Jacuzzi terwijl de rest van je ploeggenoten op de massagetafel lagen en je coaches van een glaasje champagne genoten? Niet!?
Wij ook niet!
Onze verwachtingen waren al niet heel erg hoog. Het begon echter allemaal toen we dinsdagavond de parkeerplaats van de plaatselijke gevangenis opreden. Vervolgens reden we door een groot hek en zie daar onze accomodatie voor de komende dagen. Niet echt een hotel te noemen. Kazerne is een betere benaming. Het gebouw lijkt rechtstreeks uit een oorlogsdocumentaire weggedragen. Kamertje 207 zou ons stekkie worden. Het begon al goed toen onze deur in elkaar getrapt bleek te zijn. Het decor was vervolgens een kamer waar vlekken op de muur zaten die niet echt definieerbaar zijn. En onze bedden waren banken/planken met daarop een lakentje. Zelfs de gordijnen ontbraken. Wc's en Douches op de gang. Dit ging het dus echt niet worden!
Dus door goed optreden van Juud mochten we naar kamertje 112, waar in ieder geval de muren gewoon behangen en de bedden zagen er al heel wat beter uit. Het enige wat nog ontbrak waren de gordijnen, maar inmiddels hebben we dat afgelopen nacht opgelost met een paar vuilniszakken. En ook handdoeken zijn geregeld. We raken er nog eens aan gewend. Ook de eerste potjes boerenbridge zijn gespeeld. Tussenstand 2-0 voor Charlotte. Maar gelukkig zijn Emily en Maartje beter in Klaverjassen.
Maar genoeg over onze geweldige accomodatie en andere bezigheden. Maar eens even iets over ons roeiwater. Het ziet er hier een beetje uit als de Kagerplassen alleen hebben we er dan 14 uur voor moeten rijden. Gisteren even de baan verkend. Een training met wat opzetjes en startjes het ging al redelijk goed. Vanmiddag om half vijf zal onze eerste wedstrijd volgen. De tegenstanders zijn nog even niet bekend, maar we gaan gewoon knallen. Eerste worden is het doel, want anders moeten we morgen herkansen!
Wij ook niet!
Onze verwachtingen waren al niet heel erg hoog. Het begon echter allemaal toen we dinsdagavond de parkeerplaats van de plaatselijke gevangenis opreden. Vervolgens reden we door een groot hek en zie daar onze accomodatie voor de komende dagen. Niet echt een hotel te noemen. Kazerne is een betere benaming. Het gebouw lijkt rechtstreeks uit een oorlogsdocumentaire weggedragen. Kamertje 207 zou ons stekkie worden. Het begon al goed toen onze deur in elkaar getrapt bleek te zijn. Het decor was vervolgens een kamer waar vlekken op de muur zaten die niet echt definieerbaar zijn. En onze bedden waren banken/planken met daarop een lakentje. Zelfs de gordijnen ontbraken. Wc's en Douches op de gang. Dit ging het dus echt niet worden!
Dus door goed optreden van Juud mochten we naar kamertje 112, waar in ieder geval de muren gewoon behangen en de bedden zagen er al heel wat beter uit. Het enige wat nog ontbrak waren de gordijnen, maar inmiddels hebben we dat afgelopen nacht opgelost met een paar vuilniszakken. En ook handdoeken zijn geregeld. We raken er nog eens aan gewend. Ook de eerste potjes boerenbridge zijn gespeeld. Tussenstand 2-0 voor Charlotte. Maar gelukkig zijn Emily en Maartje beter in Klaverjassen.
Maar genoeg over onze geweldige accomodatie en andere bezigheden. Maar eens even iets over ons roeiwater. Het ziet er hier een beetje uit als de Kagerplassen alleen hebben we er dan 14 uur voor moeten rijden. Gisteren even de baan verkend. Een training met wat opzetjes en startjes het ging al redelijk goed. Vanmiddag om half vijf zal onze eerste wedstrijd volgen. De tegenstanders zijn nog even niet bekend, maar we gaan gewoon knallen. Eerste worden is het doel, want anders moeten we morgen herkansen!
woensdag 2 september 2009
7 kleine negertjes
Er waren eens 7 kleine negertjes. 2 mannen en 5 vrouwen of te wel 4 roeisters en 3 coaches. Zij gingen naar het studenten EK in Polen. Polen zeg je? Ja polen, daar achter Duitsland weet je wel. De planning was om dinsdag ochtend vroeg met 2 auto's met z'n allen te gaan rijden, 12 uur in de auto. Ja schijnbaar zijn de wegen in Polen niet zoals we ze gewend zijn.
Toen het vertrek naderde zag 1 coach het al niet meer zitten, de reis dan... Toen waren er nog maar 6. Richting Berlijn ging alles voorspoedig, geen file, 160 over de snelweg, snoepjes van de familie Bom en genoeg ruimte voor iedereen. Maar voor Berlijn moest er weer een coach afhaken. Met tot gevolg dat we niet alleen nog maar 1 coach over hadden, maar ook nog maar 1 auto. Toen waren er nog maar 5.
Dus lekker knus gingen we met 5 vrouwen verder in een auto die rijdt op gas. Gelukkig waren de pompbediendes zeer hulpzaam en konden ze ons laten zien hoe je gas moest tanken onder luid gejoel. Zo vervolgden wij onze weg richting Kruszwica. Gelukkig waren we wel zo slim om een route te plannen en Maartje vervulde zonder gemopper haar plicht als MaartjeMaartje. Toen we eindelijk in de buurt kwamen en de aanwijzingen cryptischer werden ging het helaas fout. Wij vroegen ons dan ook verdwaasd af wat Duco met zijn TomTom had gedaan. Na een paar blonde opmerkingen kwamen we tot de conclusie dat deze misschien wel in de auto lag. Maartje opende behoedzaam het dashboardkastje en TADA!!!! Met de weg die waarschijnlijk bedoeld was voor paard en wagen duurde het nog een luttele 2 uur en enkele brutale opmerkingen van de TomTom ("u rijdt boven de maximale snelheid" & "draai een beetje naar rechts"... WTF!!!) voordat wij de baan bereikt hadden. Het avontuur is begonnen!
Toen het vertrek naderde zag 1 coach het al niet meer zitten, de reis dan... Toen waren er nog maar 6. Richting Berlijn ging alles voorspoedig, geen file, 160 over de snelweg, snoepjes van de familie Bom en genoeg ruimte voor iedereen. Maar voor Berlijn moest er weer een coach afhaken. Met tot gevolg dat we niet alleen nog maar 1 coach over hadden, maar ook nog maar 1 auto. Toen waren er nog maar 5.
Dus lekker knus gingen we met 5 vrouwen verder in een auto die rijdt op gas. Gelukkig waren de pompbediendes zeer hulpzaam en konden ze ons laten zien hoe je gas moest tanken onder luid gejoel. Zo vervolgden wij onze weg richting Kruszwica. Gelukkig waren we wel zo slim om een route te plannen en Maartje vervulde zonder gemopper haar plicht als MaartjeMaartje. Toen we eindelijk in de buurt kwamen en de aanwijzingen cryptischer werden ging het helaas fout. Wij vroegen ons dan ook verdwaasd af wat Duco met zijn TomTom had gedaan. Na een paar blonde opmerkingen kwamen we tot de conclusie dat deze misschien wel in de auto lag. Maartje opende behoedzaam het dashboardkastje en TADA!!!! Met de weg die waarschijnlijk bedoeld was voor paard en wagen duurde het nog een luttele 2 uur en enkele brutale opmerkingen van de TomTom ("u rijdt boven de maximale snelheid" & "draai een beetje naar rechts"... WTF!!!) voordat wij de baan bereikt hadden. Het avontuur is begonnen!
maandag 31 augustus 2009
De eerste loodjes..
Hier zitten we dan...tas ingepakt, gister laatste training met 2x500 m. (wat een pr'tje op de DW opleverde :D) en nu lekker vroeg slapen om morgenochtend om 6.00 uur de auto in te stappen richting Kruszwica!!! Hopelijk kunnen we in Polen blijven schrijven zodat jullie kunnen genieten van onze ervaringen...
Abonneren op:
Posts (Atom)
